නින්ද නැති රැයේ සඳ කදුලු මීදුමේ
හැංගිලා හඬන්නෙ ඇයිද ප්රථම ප්රේමයේ
තාරුකා දියේ ගිලී නිල් එළිය නිවේ
වැහි බිංදු වැටේවී රෝස පෙති කඩා හැලේ
කිලිපොලා සැලී යමින් නොහිම් සීතලේ
තුරුලුවෙමි දෙනෙත් පියා ඔබගෙ උනුසුමේ
ජීවිතය ඉතින් අපේ සිහිනයක් නොවේ
හෙට උදේම අවදිවී යායුතුව තිබේ
රැය ගෙවේ සදත් නිවේ දුරයි ජීවිතේ
ඉතින් අවසරයි මගේ පුංචි කුමරියේ
කටුවලට දෙතොල් තියා මලක් නැති ගසේ
සිඹිමි එකම හාදුවයි සොදුර ඒ මගේ
